ΔΙΟΥΡΗΘΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΚΤΟΜΗ TURis

Πρόκειται για την πλέον σύγχρονη, λιγότερο επεμβατική και αναίμακτη μέθοδο για την αντιμετώπιση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη.

(βλ. σχετικό video στην σελίδα μου στο youtube)

Από τη δεκαετία του 80 εφαρμόστηκε με επιτυχία η ΄΄κλασσικη΄΄ διουρηθρική (μέσω της ουρήθρας) αφαίρεση του προστάτη, η οποία ως ένα βαθμό αντικατέστησε την ΄΄ανοικτή΄΄ προστατεκτομή. Η σχετικά μεγάλη αιμορραγία και η μεγάλη εισχώρηση υγρών στον οργανισμό (TUR σύνδρομο), περιόρισαν τη χρήση τους σε προστάτες κάτω των 80κυβικων εκατοστών.

Πολύ αργότερα , εφαρμόστηκε η μέθοδος ΄΄green light laser΄΄με την οποία επιτυγχάνεται εξάχνωση του προστάτη. Λόγω της μεγάλης θερμική ενέργειας, του υψηλού κόστους και της  αδυναμίας λήψης βιοψίας, η μέθοδος τείνει να εγκαταλειφθεί.

Η νέα λοιπόν μέθοδος TURis (transurethral resection/vaporization in saline) συνδυάζει τα πλεονεκτήματα των δυο παλαιοτέρων και ελαχιστοποιεί τις παρενέργειες τους.

Η επέμβαση γίνεται μέσω της ουρήθρας όπου εισάγεται ειδικός μηχανισμός που φέρει ηλεκτρόδιο διπολικής διαθερμίας. Τα ηλεκτρόδια είναι δυο ειδών : Εκτομής ιστού και εξάχνωσης(μανιτάρι). Κατά τη διάρκεια της επέμβασης τα ηλεκτρόδια μπορούν να εναλλάσσονται.

Με τη χρήση της διπολικής διαθερμίας επιτυγχάνεται η καλύτερη δυνατή αιμόσταση κατά την εκτομή του ιστού, ενώ με τη χρήση του ΄΄μανιταριού΄΄ επιτυγχάνεται εξάχνωση και η αιμορραγία είναι σχεδόν μηδενική. Ταυτόχρονα με τη χρήση φυσιολογικού ορού δεν παρατηρείται διαφυγή υγρών στον οργανισμό(TUR syndrome).επίσης είναι δυνατή η λήψη βιοψίας.

Λόγω λοιπόν του πολύ καλύτερου ελέγχου της αιμορραγίας αλλά και της ελαχιστοποίησης του κινδύνου διαφυγής υγρών στον οργανισμό, η μέθοδος TURis μπορεί να εφαρμοστεί και σε μεγάλου όγκου προστατικούς αδένες.

Η νοσηλεία του ασθενούς είναι συνήθως μια με δύο ημέρες.

Όπως και με τις παλαιότερες μεθόδους χειρουργικής αποκατάστασης της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη έτσι και με την μέθοδο TURis ΔΕΝ επηρεάζεται η σεξουαλική λειτουργιά του ασθενούς (με εξαίρεση την παλίνδρομη εκσπερμάτιση).

Απώτερες επιπλοκές όπως στενώματα ή ακράτεια είναι εξαιρετικά σπάνιες.